در بيان « النجم » گويد : و قال جعفر بن محمد بن على بن الحسين رضى الله عنهم : والنجم يعنى محمدا ( ص ) اذا هوى اذا نزل من السماء ليلة المعراج ( ج 17 ص 83 ) . و اينكه معلم فرمود و يأتونه كل فردا ، اشاره به قول خداوند متعال است : إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً لَقَدْ أَحْصاهُمْ وَ عَدَّهُمْ عَدًّا وَ كُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً ( آخر سوره مريم ) آرى همه عبدند و عبد از خود چيزى ندارد و مالك آنها حساب همه شانرا رسيده است و همه را شماره كرده است و روزى بيايد كه عبديت تو برايت مكشوف شود كه فرد و مجرد از همه در نزد وى باشى كه سر انجام حتى تويى تو را از تو مى گيرند و تمام نسبتهاى تو قطع مىشود مگر همان نسبت به حق باقى مى ماند . در نكته 556 هزار و يك نكته آمده است كه « : بالاخره همه چيز را از تو مى گيرند حتى تو اى تو را . و مى رسى به جائى كه ما يا بى اوست و بس . إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً لَقَدْ أَحْصاهُمْ وَ عَدَّهُمْ عَدًّا وَ كُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً ( سوره مريم آيه 96 ) هر چيز كه ديدم همه بگذاشتنى بود جز ياد تو اى دوست كه آن داشتنى بود فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ ( سوره مؤمنون آيه 102 ) . فى المجمع عن النبى صلى الله عليه و آله و سلم : كل حسب و نسب منقطع الا حسبى و نسبى . در ديوان راقم آمده است : از سود و زيان گذر كه بايد گذرى از هر دو جهان گذر كه بايد گذرى خود را چه كنى كه رهزن تست خوديت از رهزن جان گذر كه بايد گذرى و چون آخر الامر فرد بسوى او برگشتن است از هم اكنون بموت